0123

 

مقالات ارائه شده توسط اعضای هیئت مدیره شرکت شیلاو خاورمیانه


 

Title: Centrifuge and numerical model studies on the behaviour of geogrid reinforced soil walls with marginalbackfills with and without geocomposite layers

Authors: Hamid Reza RazeghiB.V.S.ViswanadhamJaber Mamaghanian

Publisher Journal: Geotextiles and Geomembranes

    Abstract:  The aim of this paper is to study the effect of geocomposite layers as internal drainage system on the behaviour of geogrid reinforced soil walls with marginal backfills using centrifuge and numerical modelling. A series of centrifuge model tests were carried out using a 4.5 m radius beam centrifuge facility available at IIT Bombay. A seepage condition was imposed to all models to simulate rising ground water condition. Displacement and pore water pressure transducers were used to monitor the performance of all centrifuge models. A geogrid reinforced soil wall without any geocomposite layer experienced catastrophic failure soon after applying seepage due to the development of excess pore water pressure within the reinforced soil zone of the wall. In comparison, reinforced soil wall with two geocomposite layers at the bottom portion of the wall was found to have a good performance at the onset of seepage and by embedding four geocomposite layers up to the mid-height of the wall from bottom as a result of lowering phreatic surface much more effectively. For analysing further the observed behaviour of centrifuge model tests, stability and seepage analysis were conducted using SLOPE/W and SEEP/W software packages. A good agreement was found between the results of numerical analysis and observation made in centrifuge tests. The effect of number of geocomposite layers as well as its transmissivity was further analysed using parametric study. The results of parametric study revealed that the number of geocomposite layers plays a main role on the good performance of the geogrid reinforced soil walls with marginal backfill.

 


 Title: Centrifuge model study on geogrid reinforced soil walls with marginal backfills with and without chimney sand drain

Authors: B.S.ViswanadhamHamid Reza Razeghi, Jaber MamaghanianC.H.S.G.Manikumar

Publisher Journal: Geotextiles and Geomembranes

    Abstract:  The objective of this paper is to investigate the performance of geogrid reinforced soil walls with panel facing using marginal backfill with and without chimney sand drain subjected to seepage. A series of centrifuge model tests were performed at 40 gravities using a 4.5 m radius large beam centrifuge facility available at IIT Bombay. The results revealed that a geogrid reinforced soil wall with low stiffness geogrid and without any chimney drain experienced a catastrophic failure due to excess pore water pressure that developed in the reinforced and backfill zones at the onset of seepage. In comparison, a soil wall reinforced with stiff geogrid layers was found to perform effectively even at the onset of seepage. Provision of chimney sand drain effectively decreased pore water pressure not only at the wall toe but also at mid-distance from toe of the wall and thereby resulted in enhancing the wall performance under the effect of seepage forces. However, a local piping failure was observed near the toe region of the wall. The observed centrifuge test results were further analysed by performing seepage and stability analyses to evaluate the effect of thickness of sand layer in a chimney drain. An increase in thickness of sand layer in chimney drain was found to improve the discharge values and thereby enhancing the factor of safety against piping near the toe region. Based on the analysis and interpretation of centrifuge test results, it can be concluded that marginal soil can be used as a backfill in reinforced soil walls provided, it has geogrid layers of adequate stiffness and/or proper chimney drain configuration.

 

  


 عنوان:  مطالعه موردی بهسازی خاک و رفع پتانسیل روانگرایی با استفاده از میکروپایلهای تحکیمی

نویسندگان: جابر ممقانیان، صادق رسابخش، امین کشاورز 

محل انتشار: همایش ملی مهندسی عمران ، شهرسازی و توسعه پایدار

   چکیده:  مهمترین کاربرد میکروپایل ها در پروژههای رایج عمرانی، افزایش ظرفیت باربری و کاهش میزان نشست فونداسیون به عنوان اعضای باربر است. علاوه بر این، امروزه این روش کاربردهای متنوعی در پروژه های بهسازی خاک پیدا کرده است و این به دلیل انعطاف پذیری، سهولت و سرعت اجرایی بالا و سایر مزایای دیگر آن است. فلسفه رفتاری میکروپایل ها در کاربردهای بهسازی خاک متفاوت با انواع باربر است. در ایران میکروپایل هایی که تنها به منظور بهسازی خاک استفاده میشوند به میکروپایلهای تحکیمی معروفاند و در آنها فرآیند تزریق کنترل شده دوغاب سیمان اهمیت زیادی دارد.در مقاله حاضر، مطالعه موردی بهسازی بستر خاک در یک پروژه مجتمع مسکونی با استفاده از میکروپایلهای به قطر ۷۶ میلیمتر و به طول ۱۱ مورد بررسی قرار میگیرد. استفاده از این روش به منظور مقابله با مشکل روانگرایی صورت پذیرفت. لایه های خاک بعداز نصب میکروپایل ها تحت فرآیند تزریق دوغاب سیمان قرار گرفتند. تأثیر این روش در رفع پتانسیل روانگرایی با استفاده از داده های آزمایش نفوذ استاندارد SPT قبل و بعد از بهسازی خاک ارزیابی شد. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که استفاده از میکروپایل ها همراه با فرآیند تزریق، روانگرایی خاک را برطرف نموده و باعث افزایش پارامترهای مکانیکی و مقاومتی خاک می شود.

 


عنوان:  بهسازی خاک و کنترل نشست خاک بستر در پروژه مسجد شنبدی بوشهر

نویسندگان: صادق رسابخش، جابر ممقانیان

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی مکانیک خاک و مهندسی پی

   چکیده:  در این مقاله مطالعه موردی درباره بهسازی خاک بستر در مسجد تاریخی شنبدی بوشهر ارائه می گردد. خاک بستر در محل پروژه به دلیل سست بودن تا عمق 3 متر، تحت نفوذ آب های سطحی در برخی از قسمتهای مسجد دچار آبشستگی شد. این مسئله باعث به وجود آمدن نشست هایی در زیر برخی از ستونها شد و در پی آن ترک های قابل ملاحظه ای در دیواره ها و سقف سازه تاریخی مسجد به وجود آمد. به منظور بهسازی خاک و متوقف نمودن روند نشست ها، استفاده از روش میکروپایل تحکیمی به همراه تزریق نفوذی دوغاب سیمان در این پروژه پیشنهاد و اجرا گردید. قطر میکروپایل ها در حدود ۷۶ میلیمتر و طول آنها ۴ تا ۶ متر بود و به مقدار ۷۷۲ متر طول، میکروپایل تحکیمی در این پروژه به کار رفت. با ارزیابی شاخص های نصب شده در محل ترک ها، قبل و بعد از عملیات بهسازی، مشخص شد که سیستم بهسازی اجرا شده، توانسته است روند نشست ها را متوقف نماید.

  

   


عنوان:  افزایش ظرفیت باربری و بهسازی بستر روانگرا با استفاده از میکروپایل ها

نویسندگان: صادق رسابخش، جابر ممقانیان

محل انتشار: هشتمین کنگره ملی مهندسی عمران

   چکیده:  میکروپایل ها به طور رایج در افزایش ظرفیت باربری و کاهش میزان نشست فونداسیون ها به عنوان اعضای باربر مورد استفاده قرار گرفته اند. علاوه براین، امروزه این روش کاربردهای متنوعی در پروژه های بهسازی خاک پیدا کرده است و این به دلیل انعطاف پذیری، سهولت و سرعت اجرایی بالا و سایر مزایای دیگر آن است. فلسفه رفتاری میکروپایل ها در کاربردهای بهسازی خاک متفاوت با میکروپایل های باربر است. این مقاله به مطالعه موردی بهسازی بستر ماسه های سست در یک پروژه مجتمع مسکونی با استفاده از میکروپایل های به قطر ۷۶ میلیمتر و به طول 6 متر می پردازد. استفاده از این روش به منظور مقابله با مشکل روانگرایی و کاهش میزان نشست فونداسیون صورت پذیرفت. لایه های خاک بعد از نصب میکروپایل ها تحت فرآیند تزریق دوغاب سیمان قرار گرفت. تأثیر این روش در رفع پتانسیل روانگرایی با استفاده از نتایج آزمایش SPT قبل و بعد از بهسازی خاک ارزیابی شد. برای بررسی رفتار تنش تغییر شکل بستر بهسازی شده نیز از روش مدلسازی عددی استفاده گردید. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که استفاده از میکروپایل ها همراه با فرآیند تزریق، روانگرایی خاک را برطرف نموده و رفتار تنش تغییر شکل آن را بهبود بخشید.

 

   


عنوان:  استفاده از روش میکروپایل در بهسازی بستر بناهای تاریخی به منظور رفع مشکل نشست خاک بستر (مطالعه موردی)

نویسندگان: صادق رسابخش، جابر ممقانیان

محل انتشار: دومین همایش تخصصی توانمندسازی میراث معماری و شهری در برابر زلزله

   چکیده:  در مقاله حاضر به بهسازی بستر بناهای تاریخی به منظور رفع مشکل نشست آنها پرداخته می شود. در محل بستر برخی از بناهای تاریخی به دلیل تغییرات محیطی به وجود آمده مانند نفوذ آب سطحی، تغییرات سطح آب زیرزمینی، رانش زمین و ...، نشست های ناخواسته ای پیش می آید که در اثر آن بنای تاریخی دچار مشکلات سازه ای می گردد و در صورتی که مشکل به وجود آمده رفع نگردد بنای تاریخی دچار تخریب خواهد شد. یکی از روش های مناسب برای رفع مشکل نشست بناهای تاریخی استفاده از میکروپایل های باربر یا غیرباربر به همراه تزریق نفوذی دوغاب سیمان است. در مقاله حاضر با در نظر گرفتن تجربیات موفق بهسازی خاک با این روش در دو پروژه مسجد تاریخی شنبدی بوشهر با شماره ثبت ملی ۳۱۱۰۷ و حسینیه حاج مریم بوشهر با شماره ثبت ملی ۷۶۴۰ به معرفی این روش بهسازی خاک در مرمت بناهای تاریخی پرداخته می شود.   در هر دو پروژه خاک بستر تا عمق ۴ متر سست بود و تحت نفوذ آب سطحی و زیر زمینی ، برخی از قسمت های بنا دچار آب شستگی شده و در نتیجه نشست هایی در زیر برخی از ستون ها به وجود آمد و در پی آن ترک های بزرگی در دیوارها و سقف سازه دیده شد. به منظور بهسازی خاک و متوقف نمودن روند نشست ها، استفاده از روش میکروپایل غیرباربر به همراه تزریق نفوذی دوغاب سیمان در این پروژه پیشنهاد و اجرا گردید. در هر دو پروژه قطر میکروپایل ها در حدود ۷۶ میلیمتر و طول آنها بین ۴ تا ۶ متر بود و به مقدار ۷۷۲ متر طول در پروژه مسجد شنبدی و ۴۴۰ متر طول در پروژه حسینیه حاج مریم به کار رفت. ارزیابی شاخص های نصب شده در محل ترک ها در دو پروژه  قبل و بعد از بهسازی خاک، نشان داد که روش به کار رفته به خوبی روند نشست ها را متوقف نموده است و هیچ خطری از نظر نشست سازه بنای تاریخی را تهدید نمی کند.

  

    

 

 

دفتر مرکزی : تهران - فلکه اول شهران - مجتمع تجاری اداری نگین- واحد 401   تلفن: 02144323774  فکس: 02144325015  

استعلام قیمت : 09381509299